Iwanowice – miejsce, gdzie urodził się o. Kordecki

Iwanowice powstały prawdopodobnie już na początku XIII w., kiedy to w 1212-25 kasztelanem kaliskim był rycerz Iwan, syn komesa Pawła z Końskiego z rodu Odrowążów, który założył osadę. W 1460 r. na prośbę Bartłomieja Gruszczyńskiego, podkomorzego sieradzkiego, Kazimierz IV Jagiellończyk lokował tu miasto na prawie magdeburskim. Wytyczono rynek a miasto otrzymało przywilej na jeden targ w tygodniu oraz jarmark w dniu św. Katarzyny – patronki kościoła.

Uprawnienia miejskie potwierdził Władysław IV w 1633 r. Okres panowania Stefana Batorego to czas rozkwitu miasta. Prawo targów i jarmarków sprzyjało rozwojowi handlu i rzemiosła, zwłaszcza że w najbliższej okolicy nie było żadnego miasta. Tak jak wiele innych miejscowości, tak i Iwanowic nie ominęły pożogi, zarazy i zniszczenia. Tych zwłaszcza dokonały wojska szwedzkie podczas „potopu”. Upadek miasta był postępujący. Na domiar złego w 1869 r. mocą carskiego ukazu, Iwanowice straciły prawa miejskie i stały się osadą z urzędem gminy i wójta. Ostatnim burmistrzem był Jan Rosłaniec.

I nawa – kościół w Iwanowicach

Na przestrzeni wieków oprócz Gruszczyńskich, właścicielami Iwanowic byli m.in. Potworowscy, Chlebowscy, Lanckorońscy i Wężykowscy. W dniu 16 listopada 1603 r. urodził się w Iwanowicach o. Klemens Augustyn Kordecki – syn Marcina (1615-1616 Burmistrz Iwanowic) i Doroty. Ochrzczony 16 listopada 1603 r. Zmarły 20 marca 1673 r. w Wieruszowie.

Przeor i obrońca Jasnej Góry czasów „potopu szwedzkiego”. Najcenniejszym zabytkiem wsi jest kościół pw. św. Katarzyny ufundowany prawdopodobnie przez Bartłomieja Gruszczyńskiego około 1460 r.

Pamiątkowa tablica w kościele

W XVII w. powiększono o barakową kaplice św. Barbary fundacji Marianny Potworowskiej. Pod kaplicą znajduje się krypta grobowa rodziny Gruszczyńskich. W 1887 r. od zachodu dobudowano do kościoła pseudogotycką wieże a w 1932-32 dobudowano nowe prezbiterium, kaplicę św. Trójcy i zakrystię. W czystym gotyku zachowała się jedyna dawna zakrystia (obecnie kaplica św Antoniego) z gotyckim żebrowaniem stropu. Wnętrze posiada bogate wyposażenie takie jak rokokowe ołtarze z cennymi obrazami-Miserikordia Domini z ok. 1460 r., Matki Boskiej Łaskawej z Dzieciątkiem św. Katarzyny i św. Anny, gotycką chrzcielnice z ornamentem z 1360 r., gotycką kropielnice z 1464 r., ambonę w kształcie łodzi z XIX w oraz cenne renesansowe nagrobki. Tablice epitafijne-ks prymasa Jana Gruszczyńskiego oraz o.Augustyna Kordeckiego.

Przez Iwanowice został wytyczony szlak rowerowy „Dębów i Paproci-Łącznik Wschodni Zielony”. Z Wieruszowa do Iwanowic możemy jechać wytyczonymi szlakami rowerowymi.

Zdjęcia Justyna Kmieć
Tekst Andrzej Olbromski
Ten wpis został opublikowany w kategorii Z kraju. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.