Puka do naszych drzwi i serc

„Cicha noc, święta noc

Pokój niesie ludziom wszem”

/pierwsze wykonanie w roku 1818 w austriackim Oberndorf bei Salzburg podczas pasterki/

Tegoroczny okres Bożego Narodzenia i tajemnicy betlejemskiego żłóbka przeżywamy w 200. rocznicę powstania najstarszej na świecie kolędy „Cicha noc, święta noc”, której twórcami są austriacki nauczyciel z wiejskiej szkoły, organista i młody wikary.

Przepiękna tradycja budowania szopek betlejemskich przybliża nam zbawcze wydarzenie zapoczątkowane przez Świętego Franciszka.

Tak również jest w kościele parafialnym w Węglewicach, gdzie przy zaangażowaniu grupy parafian i księdza proboszcza, zbudowano piękną szopkę, ukazującą wydarzenie narodzenia Pana Jezusa.

Unoszący się nad żłóbkiem Duch Święty, napełnia w roku duszpasterskim naszą dojrzałość religijną przez swe dary. Nie można   nie zauważyć, że szopka została umieszczona w ołtarzu sprawowanej Eucharystii, tuż obok zbudowano pałac i gospodę, gdyż jak pisał      św. Ambroży: „On nie znalazł miejsca w pałacu, gospodzie, abyś miał mieszkanie w Niebie”.

Syn Boży, Chrystus mógł narodzić się w bogatym pałacu. Mógł być witany przez wielkich tego świata, władców królów, książąt … On jednak wybrał na miejsce swego narodzenia ubogą stajenkę, aby każdy człowiek niezależnie od tego czy jest mądry i bogaty, jak mędrcy ze Wschodu,   czy też prosty ubogi jak pasterze, mógł bez zażenowania przyjść do Niego i złożyć Mu pokłon.

Niech to Dzieciątko Jezus, obchodzi cały świat. Puka do każdego domu    i każdego serca. Tak, jak zamknięte były serca i drzwi dla Maryi, Józefa    i Dziecięcia w Betlejem. Czy jest dla Chrystusa miejsce w naszym sercu  i w naszym życiu?

Ku wyciągniętym rękom Bożej Dzieciny, ofiarujmy nasze serca, wypełnione dobrymi postanowieniami, dobrymi czynami wiarą  i miłością.

Monika Łuszkiewicz

Ten wpis został opublikowany w kategorii Węglewice. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.