Wspólne cechy kompleksu zabudowy dworskiej w Lututowie i Sulisławicach

W artykule „Alojzy Prosper Biernacki – Lututów”, częścią jego życia” wspomniałem: Biernacki w 1801 r. powraca do Polski i  obejmuje  majątek w Sulisławicach pod Kaliszem.

 

 

W dalszej części tego opracowania pojawia się stwierdzenie – Obok dworu majątku w Sulisławicach Biernacki zakłada park nasady klonu, dębu, buku, lipy i kasztanowca. To w tym okresie, jako właściciel Lututowa daje początek  zabudowie dworskiej przyległej do osady Lututów. Zakłada park o podobnym drzewostanie co w Sulisławicach. Wątek ten kończy się tezą:  Na początku XIX w. tutaj zbudował jeden z obiektów który przetrwał do dzisiaj – Lamus w północnej pierzei rynku, którego róg stanowił punkt graniczny Lututowa – przekształconej wsi w miasto w 1843 roku   staraniem Alojzego  P. Biernackiego.

Dzięki życzliwości ks. Piotra Szkudlarka i Pana Bogumiła Łączyńskiego – obecnego właściciela dworu w Sulisławicach  posiadam zbiór dokumentacji fotograficznej zarówno dworu jak i jego otoczenia – parku założonego na początku XIX w. przez Alojzego Prospera Biernackiego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Widok parku w Sulisławicach fot. ks. Piotr Szkudlarek.

Dwór murowany osadzony na piwnicy sklepionej elementem konstrukcji  kolebkowej. Sklepienie tej formy architektonicznej zostało zastosowane, jak odbicie lustrzane  piwnicy Lamusa w Lututowie. Murowane z cegły  o kształcie połowy lekko spłaszczonego walca. Ściany  i sklepienie stanowią jeden element konstrukcji przenoszący obciążenie wertykalne (pionowe) i horyzontalne (poziome) na ławy fundamentowe, często konstrukcji murowanej z cegły o kształcie schodkowym w przekroju poprzecznym.  Kształt sklepienia zapewnia jego nośność wynikiem wzajemnego zaciskania elementów – cegły, z której wykonana jest konstrukcja. Wewnętrzny widok piwnicy w obu budynkach do złudzenia jest identyczny

 

Z lewej strony wnętrze piwnicy dworu w Sulisławicach, fot. ks. Piotr Szkudlarek, z prawej podpiwniczenie lamusa w Lututowie fot. Autor.

To kolejny dowód wybudowania „Lamusa” w Lututowie przez Alojzego P. Biernackiego, siłą rzeczy na początku XIX w.

Często przypadek, czasem wzajemna życzliwość ludzi zajmujących się zawodowo, lub z pasji daną dziedziną pozwala na dokumentowanie i publikowanie historii zabudowy przestrzeni urbanistycznej, w tym przypadku zabudowy dworskiej w Lututowie, częściowo ukształtowanej na wzór dworu w Sulisławicach, będącego własnością w określonej przestrzeni czasu Alojzego Prospera Biernackiego.

Marek Zgadzaj

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments