10 kwietnia w 16. rocznicę Katastrofy Smoleńskiej i przypadającą 13 kwietnia 86. rocznicę Zbrodni Katyńskiej przedstawiciele Stowarzyszenia Historycznego im. Ks. mjr Szczepana Walkowskiego w osobach: Anna Świegot, Eugeniusz Tomaszek, Marek Zgadzaj i Piotr Kołodziejczyk oddali hołd ofiarom dwóch tragicznych wydarzeń w historii Polski.
Dziś mija 16 lat od katastrofy smoleńskiej. Pamiętamy, jakby to było wczoraj…10 kwietnia 2010 roku, w pobliżu lotniska w Smoleńsku, rozbił się samolot TU-154M z polską delegacją udającą się na obchody 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej. W tragedii smoleńskiej zginęło 96 osób, w tym prezydent RP Lech Kaczyński wraz z małżonką Marią, ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, a także wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, 18 parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownicy, szefowie instytucji państwowych, duchowni, przedstawiciele ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące. Właśnie dziś wspominamy wszystkich, którzy stracili życie w tej katastrofie. Zachowujemy Ich w naszej pamięci.
W tym roku mija 86 lat od tego strasznego wydarzenia, jakim była Zbrodnia Katyńska. To była jedna z największych katastrof w dziejach Polski. Sowieci wymordowali połowę korpusu oficerów Wojska Polskiego, równocześnie dziesiątkując szeregi obywateli, którzy stanowili intelektualną i moralną elitę Rzeczypospolitej.
5 marca 1940 r. Stalin podjął decyzję o wymordowaniu polskich jeńców przetrzymywanych w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz cywilów aresztowanych i osadzonych w więzieniach na terenie okupowanych przez ZSRS Kresów Wschodnich. W wyniku tej zbrodniczej decyzji wiosną 1940 r. Sowieci zamordowali ponad 21 tys. polskich obywateli. Jeńcy z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie zostali zamordowani w Lesie Katyńskim, Charkowie i Twerze, natomiast więźniowie zostali zamordowani w Mińsku, Kijowie, Charkowie oraz w innych, nieznanych do tej pory miejscach kaźni. Od pierwszego miejsca, w którym odnaleziono zwłoki pomordowanych, zbrodnia zyskała w ludzkiej pamięci nazwę Zbrodni Katyńskiej. Liczba ofiar tej zbrodni nie została dokładnie ustalona, chociaż na podstawie dokumentów (notatki Szelepina, szefa KGB z 1959 r.) można podejrzewać, że najbliższa prawdy jest liczba 21 857 ofiar. Spośród miejsc, w których ukryto zwłoki ofiar, znanych jest pięć: Las Katyński, Miednoje (pod Twerem), Piatichatki (dzielnica Charkowa), Bykownia (pod Kijowem) i Kuropaty (dzielnica Mińska).
Katyń – 21857 ofiar, Las Katyński – 4421 ofiar, Charków-3820 ofiar, Twer – 6311 ofiar, inne obozy – 7305 ofiar polskich.
Członkowie Stowarzyszenia Historycznego im. Ks. mjr Szczepana Walkowskiego zapalili znicze pamięci pod miejscami upamiętniającymi ofiary Zbrodni Katyńskiej usytuowanych przy kościele pw. św. Piotra i Pawła w Lututowie oraz znicze i kwiaty pod tablicą upamiętniającą śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Później udano się pod budynek Szkoły Podstawowej im. Powstańców 1863 roku w Lututowie, gdzie na jednej ze ścian znajduje się tablica upamiętniającą nauczyciela Ppor. Jana Pawła Stalskiego.
W czasie realizacji Zbrodni Katyńskiej zamordowani zostali mieszkańcy Ziemi Lututowskiej.
Ppor. MARIAN GWIAZDOWSKI, ur. 25 sierpnia 1912 r. w Niemojewie. Gimnazjum ukończył w Lututowie. Był nauczycielem w Publicznej Szkole Powszechnej w Telemachach na Polesiu. W 1939 r. został zmobilizowany do Wojsk Ochrony Pogranicza. W wigilię w grudniu 1939 r. został aresztowany przez NKWD. Osadzony został w twierdzy w Brześciu Litewskim. W lutym 1940 r. jako jeniec został wywieziony w kierunku wschodnim. Zastrzelony przez sowietów jako oficer Wojska Polskiego.
St. przodownik Policji Państwowej WALENTY KUBASIEWICZ, ur. w 1898 r. w Lututowie. Był funkcjonariuszem Komendy Wojewódzkiej w Łucku. Zamordowany został w 1940 r. w miejscu dotychczas nieustalonym. Figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej.
Ppor. MARIAN BARANOWSKI, ur. 7 maja 1912 r. w Naramicach. Był nauczycielem, a zarazem kierownikiem Publicznej Szkoły Powszechnej w Popielinie w latach 1935-1938. Zmobilizowany został w 1939 r. Dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzony został w obozie w Kozielsku. Zamordowany wiosną 1940 r. w Katyniu.
Rotmistrz kawalerii EMIL PENNO, ur. 19 września 1900 r. w Tomiszewie, pow. słupecki. Pracował jako administrator majątku Ciemniewskich w Świątkowicach. Zmobilizowany w roku 1939. Do niewoli sowieckiej dostał się na ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej. Osadzony został w obozie w Starobielsku i wiosną 1940 r. zamordowany w Charkowie.
St. posterunkowy ANTONI SOŁTYSIAK, ur. 25 lipca 1882 r. w Bolkowie. Od 16 marca 1937 r. pełnił funkcję komendanta Posterunku Policji Państwowej W Lututowie. Do niewoli sowieckiej dostał się na wschodnich terenach Polski. Osadzony został w obozie w Ostaszkowie. Wiosną 1940 r. został zamordowany w siedzibie Zarządu Obwodowego NKWD w Kalininie. Pochowany został w Miednoje.
Por. FRANCISZEK SUŁKOWSKI, ur. 16 czerwca 1900 r. w Piaskach Lututowskich. Pracował w Sieradzu jako mierniczy przysięgły. W 1939 r. został zmobilizowany do 31 Pułku Strzelców Kaniowskich w Sieradzu. Do niewoli sowieckiej dostał się na wschodnich ziemiach Polski. Przewieziony został do obozu w Kozielsku. Zginął w Katyniu wiosną 1940r
Ppor. JAN PAWEŁ STALSKI, ur. 9 czerwca 1900 r. w m. Cierno. W latach 1918-1922 uczęszczał do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Jędrzejowie. Maturę uzyskał w 1924 r. w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Tomaszowie Mazowieckim i w Publicznej Szkole Powszechnej w Lututowie. Brał udział – jako ochotnik – w wojnie z bolszewikami. Uczestniczył w bitwach pod Kowlem i Sarnami w woj. wołyńskim. Od września 1924 r. był nauczycielem publicznych szkół powszechnych, m.in. w Strzebiniu i w Lututowie. Nauczał przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego. Z dniem 1 września 1929 r. został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty i przydzielony do pułku piechoty w Kaliszu. Był aktywnym działaczem takich organizacji jak: Związek Obrony Kresów Zachodnich, Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Państwa, Ochotnicza Straż Pożarna oraz komendantem „Strzelca” w Lututowie. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r., dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Zamordowany wiosną 1940 r. w Charkowie.
Na cmentarzu parafialnym w Wieruszowie członkowie Stowarzyszenia Historycznego im. Ks. mjr Szczepana Walkowskiego upamiętnili zapalając znicze pamięci zamordowanych na Wschodzie mieszkańców powiatu wieruszowskiego. Pomnik Katyński na cmentarzu parafialnym w Wieruszowie, wzniesiony został w 2010 roku. Upamiętnia ofiary Zbrodni Katyńskiej z 1940 roku, w tym oficerów Wojska Polskiego i funkcjonariuszy Policji Państwowej z terenu powiatu wieruszowskiego.
Katyń 1940 i Smoleńsk 2010, to ważne daty historyczne dla Polaków. Nazwy tych miejsc – dwóch tragicznych wydarzeń w historii Polski wywołują wśród Polaków patriotyczny ból.
Katyń. Smoleńsk. Pamiętamy.
