28 marca 1576 roku Stefan Batory wkroczył do Rzeczypospolitej przez granicę w Śniatyniu. Ten moment miał znaczenie większe niż sam przyjazd nowo wybranego monarchy, bo w praktyce oznaczał rozstrzygnięcie walki o polski tron po ucieczce Henryka Walezego.
Batory został wybrany w grudniu 1575 roku jako mąż Anny Jagiellonki, ale jego panowanie nie było jeszcze wtedy w pełni zabezpieczone. O koronę ubiegał się również cesarz Maksymilian Drugi, a o wyniku całego sporu miała zdecydować nie tylko elekcja, lecz także szybkość działania, polityczna energia i osobista obecność kandydata w kraju.
Droga Batorego do Polski była więc częścią większej gry o władzę. Opuścił Siedmiogród 21 marca, wcześniej przekazując rządy w księstwie swemu bratu Krzysztofowi. Sam ten krok pokazuje, że nie traktował polskiej korony jako doraźnej przygody politycznej, lecz jako realny cel, dla którego gotów był porzucić własne dziedziczne zaplecze. Jego pośpiech miał znaczenie zasadnicze, bo przeciwnicy liczyli, że cesarz Habsburg zdoła jeszcze przechylić sytuację na swoją stronę. Batory postawił więc na szybkie i zdecydowane działanie, rozumiejąc, że w warunkach bezkrólewia sama legalność wyboru nie wystarczy, jeśli nie zostanie poparta sprawnym przejęciem realnej władzy.
Wkroczenie przez Śniatyń miało przy tym również wymiar symboliczny. Nowy władca nie wjeżdżał do spokojnego i jednomyślnego państwa, lecz do kraju podzielonego politycznie, w którym część elit wciąż patrzyła przychylnie na kandydaturę habsburską. Batory musiał od początku udowodnić, że nie jest tylko elektem z zewnątrz, ale monarchą zdolnym szybko opanować sytuację, zdobyć lojalność szlachty i objąć kontrolę nad państwem. Już kilka tygodni później doprowadził do ślubu z Anną Jagiellonką oraz koronacji na Wawelu, czym ostatecznie umocnił swoją pozycję i wygrał wyścig o tron. W tym sensie wydarzenie z 28 marca było początkiem nie tylko jego drogi do Krakowa, lecz także całego, bardzo ważnego panowania w dziejach Rzeczypospolitej.
Z perspektywy historycznej przyjazd Batorego do Polski okazał się momentem przełomowym. To właśnie on otwierał panowanie władcy, który w następnych latach uporządkuje sprawy wewnętrzne, złamie bunt Gdańska i poprowadzi skuteczne wojny z Moskwą. W marcu 1576 roku nic z tego nie było jeszcze pewne. Istniała tylko polityczna stawka bezkrólewia, rywalizacja z Habsburgami i konieczność szybkiego działania. Dlatego wkroczenie Stefana Batorego do Rzeczypospolitej pozostaje jednym z tych momentów, w których o losach państwa decydowały nie tylko akty prawne i uchwały, lecz także tempo marszu, siła charakteru i zdolność wykorzystania chwili. Historia na wyciągnięcie ręki
